Aan het eind van het jaar kijk je even om. Dat hoort nu eenmaal zo. 2009 was vooral het jaar van de verwarring. Het jaar dat Friesland baas over eigen Meren werd en Wetterskip Fryslan nog geen maand later het zomerpeil van al het Friese vaarwater wilde verlagen. In het belang van het riet (ja, echt) blijft u in de zomer van 2010 in de Fryske blûb steken. Als het zo doorgaat. Zelfs de HISWA vroeg zich af, hoe een provincie zo’n vermogen in het Merenproject kon investeren, om diezelfde meren vervolgens in het hoogseizoen te laten leeglopen. Zulke haarspeldbochten horen niet thuis in het vlakke Friese land, waar men het hoofd doorgaans koel houdt. Als dat de klimaatsverandering maar niet is…

Er gebeurde in 2009 meer om van in de war te raken. De tijd van de scheepsjongens van Bontekoe bleek definitief voorbij. Van de aanstormende nieuwe generatie hangt de mannelijk helft namelijk permanent achter een computer, terwijl de vrouwen in volle aktie vroegtijdig door hun glazen plafond knallen. 2009 is dan ook niet het jaar van de ‘zeiljongen’, maar van het ‘zeilmeisje’, of liever gezegd van de zeilmeisjes. Zonder Raad voor de Kinderbescherming was Laure Dekker vertrokken met haar eigen boot. Was ze in elk geval niet op deze wijze vermist en weer opgedoken op Sint Maarten. Zouden er met Jessica Watson en Abby Sunderland waarschijnlijk maar liefst drie minderjarige meisjes met een wereldomzeiling bezig zijn geweest. Zonder één jongen uit dezelfde categorie met dezelfde missie. Over klimaatverandering gesproken. ‘t Is niet alleen de ijsbeer die z’n gedrag verandert.

Heb je in 2009 natuurlijk ook nog het economisch klimaat, dat verwarring zaait. Want was het nu crisis, is het nog crisis of zit het venijn in de staart en komt de werkelijke crisis nog? Het nieuws verwart. En tot overmaat van ramp orakelt de deskundige ook nog dat, niemand het weet. Het toppunt van wijsheid! Het is precies als met het weerklimaat. Bij de een wordt het binnenkort ijs- en ijskoud, bij de ander weer snikheet. En opnieuw niemand, die het weet. In die wetenschap dwalen we door de tijd met de snelheid van het licht op zoek naar een vertrouwde haven.

Maar die haven is knap lastig te vinden, als je soms niet eens meer weet, waar je bent… Weet u wanneer mij dat overkomt? Als ik op een buitenlandse website ben, en daar opeens levensgrote Nederlandse reclames opduiken. Een voorbeeld is de special van een Amerikaanse krant over zeilster Jessica Watson (heb je d’r weer…). Als ik een buitenlandse site bezoek, wil ik de site net zo zien als een lokale bezoeker. Met de originele infrastructuur en lokale adverteerders. Wie wil daar nu een Nederlandse advertentie voor het Zilverenkruis of ING zien? Weg met de advertentieboeren, die dit verzinnen en opzettelijk mijn wereldbeeld zo manipuleren en vertroebelen! Het brengt mensen in de war. Wat mij betreft dan ook dé internet-irritatie van 2009.

Eén ding is zeker: 2010 wordt geen 2009. Na golven van verwarring, volgen weer nieuwe zekerheden. Is nooit anders geweest. Kwestie van ademhalen. En met een beetje geluk ontdekken we na de economische reset stap voor stap een verbeterd klimaat. Begrijpen we ondanks NOpenhagen in Bange Dagen, wat we met z’n allen aan het doen zijn en vinden we de juiste koers. Misschien dus zelfs wel dankzij de crisis, ook al is-ie oneerlijk verdeeld. Ja, als alles meezit, komt de wind in 2010 gewoon weer eens uit een gunstiger hoek, en staat er in Friesland ook ‘s zomers toch weer genoeg water. Mooie feestdagen!

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink