De jeugdige Mike Perham vertrok afgelopen november op z’n zestiende vanuit Portsmouth om ‘alleen en zonder hulp’ met een gesponsord Open 50 racejacht de wereld te omzeilen. Dat liep anders. Zijn stuurinrichting bleek de zwakste schakel. Hierdoor heeft Mike intussen Cascais, de Canarische Eilanden, Kaapstad, en Hobart aangedaan en is z’n boot eergisteren in het Nieuw-Zeelandse Auckland uit het water gehaald. Dat wordt voor deze puber nu dus een wereldomzeiling in etappes en mét hulp. En of zijn mogelijk leeftijdrecord ook duurzaam zal blijken, staat nog te bezien. Want Mike is intussen zeventien en er zijn nog jongere kapers op de kust. Never mind.

Pa Perham is er druk mee, een kwestie van opvoeden, want op één of andere wijze overtuigde hij z’n zoontje al op z’n veertiende, dat-ie de Atlantische Oceaan maar eens in z’n uppie moest overzeilen. Je moet klein beginnen. Het joch deed het ook nog in 2007. Maar waarom? Misschien is-ie wel banger voor z’n vader, dan voor de zee. Zo’n ventje van veertien hoort toch niet overgeleverd aan de weergoden, alleen midden op de Oceaan te zitten? Is die ouwe Perham nu een goede opvoeder, die vroegtijdig alle vertrouwen stelt in z’n zoon of is-ie juist niet goed snik?
Maar Mike Perham is dus niet de enige kindvertrekker. Heb je namelijk ook nog de Amerikaan Zac Sunderland. Die vertrok vorig jaar juni uit Californië en gaat op z’n zeventiende westwaarts rond. Ook in etappes met hulp. Moet alleen nog het Panama-kanaal door om langs de Westkust weer bij z’n familie in Marina del Rey te komen. Allemaal zeilers. Eind juni verwachten ze ‘m daar terug.

Jongens, ja. Maar meisjes? Inderdaad, nog gekker en jonger (..). Want kijkt u maar eens op youngestround.com. Daar prijkt de lieftallige Jessica Watson uit Brisbane in Australië, net zestien sinds een week. Die gaat half september ook in haar uppie rond. Niet omdat ze daar down-under toevallig ene Mike Perham heeft gesproken, nee ze wilde het al langer. Op die breedte lijkt de afstand langs de drie kapen dan misschien wel korter en ideaal voor meisjes: Kaap Hoorn, Kaap De Goede Hoop, Kaap Leewin en je bent zowat alweer thuis – maar dit dametje zal voor een erkend record toch ergens over de evenaar moeten varen en minimaal 21.600 zeemijlen moeten maken. Ze belooft vóór haar zeventiende terug te zijn met een ‘non stop and unassisted’ record. Waarom dit meisje eraan begint? Ook geen flauw idee. Ze is verre van ‘te lelijk’ om naar school te gaan en een beetje met de jongens te flirten. Het meisje heeft als ‘Ocean Watch’-lid wereldverbeterende-idealen, waarop ze graag de aandacht wil vestigen met haar gevaarlijke tocht, en verder is ‘t adolescentje volgens haar bio dol op chocolade. Maar is dat een reden? Moet het kennelijk wel stellen zonder liefhebbende ouders, die hun dochterlief aan de haren de boot uit trekken, want “Mum and Dad are right behind me…”. Hou je dan van je dochter, of plak je – heel wreed – pubers tegenwoordig op zee achter het behang?

Het is een vreemde trend, juist op een moment dat de wetenschap vaststelt dat de hersenen van een mens op z’n vroegst pas na het 20ste levensjaar volgroeid zijn. (Ja, eigenlijk is naar nu blijkt die wettelijke volwassenheid op je achtiende – nog maar sinds 1987 – dus eigenlijk een doorgeschoten democratische gedachte uit de jaren zeventig.) Is meewerken aan deze mode van kindvertrekkers dan wel in de haak? Solo om de wereld zeilen is toch wat anders dan in een opwelling meedoen aan de mini playback show. Maar goed, dankzij alle elektronica kan een kind nu de was doen aan boord. Da’s ook waar. En zolang ze nog terugkomen…

Begrijpt u het al? Dat Optimistje en die driehoeksbaantjes zijn intussen nogal ouderwets en gewoon geworden, en eerder van uw tijd. Heeft u nog een koter in groep acht-leeftijd? En is hij of zij een beetje ondernemend? Dan wil uw schat vast ook wel liever per racejacht solo de aarde rond voor een wereldrecord, dan in september met een te zware tas naar die enge brugklas. Wacht u niet te lang. Voor je het weet, is er al een 10-jarige rondgeweest, en is het te laat!

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink