Wie kan van ons watersportland nu eens een zeilnatie maken?

Jazeker, we doen mee in de wereld van de superjachten en zomers tuffen we massaal door gracht en kanaal. We onderhouden een immens netwerk van zeilwedstrijden en zeilwedstrijdjes. Daarbij leiden we gesubsidieerde zeilers op tot fijn afgestelde olympische machientjes, die topprestaties leveren, die helaas snel verbleken. Maar in de wereld van de echte zeilhelden en oceaanraces die serieus meetellen, laten we het compleet afweten.

Terwijl het in de internationale pers gonst van het nieuws rond de komende Volvo Ocean Race, die op 29 oktober in Alicante start, is dit topevenement in Nederland een complete ‘ver van m’n bed show’ geworden. Terwijl een Fransman in 61 dagen rond de wereld raast om een wereldrecord te verbeteren (het waren helaas vier dagen te veel), lezen wij er in de Nederlandse pers helemaal niets over. Geen regel. Laat de zeilsport ons koud? Gelukkig hebben we Laura Dekker nog. Internationaal gezien is zij op dit moment waarschijnlijk de bekendste Nederlandse zeiler. Zonder Delta Lloyd, zonder watersportverbond, zonder medailles… Hoe zit dat nu met ons watersportland?

Terwijl het toch zo mooi zou kunnen zijn. Want er lopen heel wat Nederlandse zeilers rond met dezelfde droom van het ‘echte werk’. We kunnen zo een team bedenken met een macht aan bewezen zeilervaring, en commercieel en bestuurlijk talent. We fantaseren voor u moeiteloos een nationaal dream team bij elkaar. Inzetbaar als team, solo en als walploeg. Zomaar een gedroomd ad hoc clubje.

Valt te denken aan Herbert Dercksen (die afgelopen september nog hoopte op een Nederlandse America’s Cup deelname), Wouter Verbraak (die de Hugo Boss in de Barcelona World Race rond zeilde en vanaf de Falkland eilanden meldde ‘een Nederlands platform voor oceaanracen te willen opzetten’), de 650 laatbloeier Robert Rosen Jacobson, en de taaie 650 volhouders Christa ten Brinke en Ysbrand Endt. Hebben we verder nog Koen van Esch, Lucas Schröder (“Mijn uiteindelijke doel is om als eerste Nederlander solo rond de wereld te racen!…”), Roy Heiner, Hans Bouscholte en Bouwe Bekking. En natuurlijk moet de Australische Nederlander Mitch Booth als catamaran expert ook een plek krijgen, sinds deze – het laatste nieuws – opeens Team China organiseert in de komende America’s Cup!

Laura Dekker loopt stage om op haar achtiende schipper van het hele stel te worden. Het zal haar ook wel uitkomen, want na de Stille Oceaan zit het westelijk deel van de Indische Oceaan straks toch potdicht met kapers. En Henk de Velde, die tegen die tijd wel definitief terug is, wordt pers-mascotte voor de vertaalslag naar het grote publiek.

Wat dacht u van de opstelling? Geniaal toch? Alleen nog de kathalysator en het geld. Als we de hele campagne met behulp van een electromotor aan boord ‘groen en duurzaam’ verven, dan krijgt deze zeilonderneming automatisch recht op een gulle subsidie uit Friesland. Los daarvan kunnen Hollandse multinationals als Philips, Boskalis, DSM, Shell, Heineken, FrieslandCampina, TNT, Mammoet, of Akzo Nobel zo opstappen om hun groene en duurzame ambitie te bewijzen. Ja, alles is klaar voor een echte win-win situatie!

Goed, u denkt ondanks al deze mogelijkheden, dat dit zo niet gaat werken? Maar waar schort het dan aan in dit land? We hebben prima zeilers zat, multinationals waar je uit kunt kiezen, en de ambitie spat er van af. Hoe lang moeten we nog wachten, voordat er écht een landgenoot aan de Vendée Globe meedoet? U mag het zeggen.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink

18-04-2011

6 gedachten over “Wie kan van ons watersportland nu eens een zeilnatie maken?”

  1. Ik ben het grotendeels eens met je verbijstering dat ‘Nederland’ zo weinig laat zien. Maar ‘Nederland’ bestaat niet. Onze zeilnatie is een verzameling van geloofsgemeenschappen en sektes, ook op zeilgebied. Een kitesurfer heeft niks met een Lemmeraakzeiler etc.; terwijl ze beiden enthousiast wedstrijdzeilen.
    Bovendien is geld zoeken voor een zeilproject de omgekeerde weg. Een bedrijf heeft een (communicatie)doel en zoekt daar een medium bij, niet omgekeerd. Soms kan een zeilproject dat medium zijn, maar vaker ook niet. Alleen afhankelijk zijn van een zeilminnende CEO is amper een oplossing. Zonder knetterend media-plan kom je nergens. En onze watersportmedia zijn net zo sectarisch als de groepen die ze bedienen; uitstraling naar buiten de eigen groep = NUL. Tijd voor een zwaar bezette denktank?

  2. Bert, er is geen CEO in Nederland nog te vinden die bereid is zijn nek uit te steken. Ik ben sinds 2000 bezig geweest maar heb definitief besloten dat het vechten tegen de bierkaai is.

  3. Hoi Bert,
    Weer leuk, zet aan het denken, stukje. In het kader van groen… Een leuk initiatief met nu zelfs een reportage op de tv is “De green miles”.
    vanaf 22 mei 8x op Ned 3 om 19:40 uur. http://www.thegreenmiles.nl
    Waarom haalt dit wel de media? Twee jonge mensen die de wereld rondvaren, zou op zichzelf geen programma opleveren. Een zoveelste oceaan race of (mislukte)recordpoging ook niet. Het gaat kennelijk om de verpakking. Het media-plan waar Klaas-Jan het over heeft. Het moet een spannende aansprekende nieuwswaarde hebben.
    Een suggestie uit mijn denktank: Zet het oh oh tirol stel op een boot. Het maakt niet uit waar ze naartoe zeilen.
    Ik zou zelf niet kijken, maar gegarandeerd hoge kijkcijfers ;-)

  4. Mertine, persaandacht en kijkcijfers zijn het probleem niet. Delta Lloyd heeft bij de vorige Volvo Ocean Race met haar last miute campagne een zeer riante return on investment gekregen. Ik meen iets van 6x de investering. Vast item bij Studo Sport, de stoere mannen serie op Discovery en heel veel aandacht in de dagelijkse en wekelijkse media.
    En dat terwijl ze eigenlik geen deuk in een pakje bot konden slaan. In ieder geval niet tot aan Rio waar de mannen – na het grondig oplappen van zowel schip als team – een 3e plaats haalde in de inshore race voor de latere winnaar Ericsson 4. Overigens danzij een briljante move van tacticus Andre Fonseca en navigator Wouter Verbraak.
    Delta Lloyd had op de persconferentie voorafgaand aan de race al laten weten dat de deelname aan de VOR vooral gezien moest worden als een manier om het oceaanzeilen in Nedwrland een boost te geen. Deelname is belangrijker dan winnen, deelname zorgt voor onderoud en uitbouw van het platform dat neergezet is bij de deelname van ABN AMRO in de race daarvoor. Deelname geeft Nederlandse zeilers een kans zich door te ontwikkelen, idem voor de Nederlandwrs in de walploeg.
    En ook na de race is Delta Lloyd met de oude damen vanuit IJmuiden nog stevig bezig geweest. De boot heeft zlfs in harte Amsterdam de beursgang van het bedrijf ondersteund. En het is nou jst die beursgang die roet in het eten gooit met betrekking tot deelname voor de aanstaanse race. Juist als alles bijna rond is en Delta Lloyd aan de vooravond staat om haar deelname aan de komende race te bevestigen moet men – zo vlak na de beursgang – een verlies bekend gaan maken. Danpast het niet om een op hetnoog peperdure VOR campagne te lanceren, dus wordt alles afgeblazen.
    Ineens tellen andere belangen …..
    Eeuwig zonde dat de investeringen in de vorige race nu voor niets lijken. Zoals de vlag er nu bij staat doet er geen enkele Nederlander mee met de volgende editie.

  5. Direct na afloop van de vorige race waren we klaar voor een Nederlandse campagne die meedoet voor de hoofdprijs in de Volvo. Voldoende talent en ervaring, ondersteuning van de steden Rotterdam en Den Haag. Maar vooral ook met voldoende voorbereidingstijd.
    Aan het budget ligt het niet. Even een mythe uit de wereld. Nederland kan serieus meedoen voor de winst voor nog geen 3 miljoen per jaar aan hoofdsponsorgeld. Dit is niet eens vergelijkbaar met de top van een Eredivisie voetbal club. En een ding weet ik zeker: de Volvo sponsorren levert een veelvoud op. Niet alleen in media minuten, maar ook in innovatie, avontuur en teamwork als “values” voor de sponsor.

    Ook kan ik nadat ik 4x in het managent van een campagne betrokken ben geweest uit persoonlijke ervaring zeggen dat het veel brengt voor de motivatie en eenheid binnen het personeel van de hoofdsponsor.

    Waarom dan nu geen deelnemer? Ik vrees dat het al oude spreekwoord onbekend maakt onbemind van toepassing is en een stuk onzekerheid. Sponsor je voetbal dan weet je min of meer wat je krijgt. Doe je de Volvo dan gaan die beelden van zinkende schepen de ronde aan de directietafel. Dat dat terecht is bewees Philips met de zinkende boot in de millenium race.
    Maar lag dat aan de sport? Nee, topsport vergt een professioneel team met goede voorbereiding en dat ontbrak daar. Ook in andere sporten zou het zonder die professionaliteit mis lopen, niet alleen in de zeilsport.

    In Nederland hebben we alles wat we nodig hebben om tegen een rationeel Nederlands budget en een flink stuk innovatie en teamwerk succesvol te zijn.

    Oproep aan directies van Nederland: kies niet voor de bekende weg met een relatief zeker maar laag rendement, maar kies voor de zeilsport met 4-6 x ROI mits goed gemanaged.

  6. Ha Bert. Je noemde de naam al: Het Watersportverbond. Het leeuwendeel van de door jouw bewierookte zeilers zijn niet bekend of beroemd geworden dankzij, maar ondanks het Verbond. Veelzeggend wat mij betreft, want ook mijn persoonlijke ervaring leert dat het Verbond meer met zichzelf bezig is dan met de zeilers. In plaats van kraamkamer voor topzeilen te zijn is het een navelstarende bestuursclub. Kortom geen ontwikkeling in de breedte, geen draagvlak bij sportminnend Nederland en dus geen sponsoren. Behalve dan de verzekeringmaatschappij met de zeilminnende CEO…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *