Vroeger had je de slogan, ‘Haal Henkes in huis’. Ging het om Henkes jenever. Intussen hebben we Henk allemaal thuis gehad. Gaat het nu om Henk de Velde. Alle media-typen sprongen er bovenop om de eenzame man te laten vertellen, dat-ie ‘voor goed naar nergens’ zou vertrekken. Er was een complete tv-special rond de zee-avonturier. Zijn optreden leidde tot controversiële discussies. Henk was een ontaarde vader door zijn zoon zomaar vaarwel te zeggen, en maling te hebben aan alle liefdes en mensen om hem heen. Ontstond het gevoel ‘Haal Henk’es van de buis’

Wat bezielde die man nu ook? In Pauw en Witteman bereikte Henk z’n dramatisch hoogtepunt. Hij is immers een meester in drama. Maar zijn gehoor haakte af. Want waarom moet iemand, die zijn omgeving zowat als last ervaart, dit gevoel zo nadrukkelijk delen met diezelfde omgeving? Zij waren toch niet gek? Had er nu een dikke sponsor achter Henk z’n broek gezeten, dan hadden we het nog wel begrepen, maar onder deze omstandigheden begon Henk’s boodschap te wringen en te irriteren.

Immers, als je dan maling hebt aan je naasten, dan knijp je er toch stilletjes tussenuit? Zónder je ego van de buis te schreeuwen? Met een dikke sponsor had zijn optreden nog een begrijpelijk doel gediend. Publiciteit in ruil voor geld, voor een reis. Maar er was en is helemaal geen sponsor. Hoogstens wat vrienden. Alleen Henk deed nog net alsof. Henk’s ‘laatste vertrek’ ontaardde mediamatig zodoende in het vertrek van een onbegrepen en zowat zielige man.

Terugkijkend spreekt er iets ongelooflijk tegenstrijdigs uit de hele vertoning. Henk raakte verward in z’n eigen ‘voor-goed-naar-nergens-onderneming’. Kreeg alle media-aandacht die hij wenste, maar belandde in een Babylonische spraakverwarring, zoals hij zelf achteraf zegt. ‘t Was ook niet uit te leggen. Zijn reis mist een doel (‘de wereld’), en is onduidelijk, want ja, ‘hij ging voor goed, maar kwam tussentijds misschien nog wel even terug voor een schnabbel…’. Chaos.

Het is nu al een paar weken oorverdovend stil rond Henk. Want weet u waar Henk zit? Je kunt het opzoeken op z’n site henkdevelde.nl, maar belandt dan automatisch op humanedgetech.com. Alsof Henk zichzelf inderdaad al heeft opgedoekt. Hier leest u onder het kopje ‘Henk de Velde’s never ending voyage’ hoe het de avonturier vergaat. Het dagboek is super summier en nogal wat teksten zweven er transcendaal op los. Helemaal Henk. Als dat maar goed komt met ons zeilfenomeen op drift.

Hopenlijk weet de bekendste Nederlandse zeiler (want dat blijft-ie) de gehele natie tóch nog deelgenoot te maken van nieuwe spannende avonturen en emoties die je naar de strot vliegen. Een verse vrouw, een tvshow mét sponsor vanaf een nog niet ontdekt eiland, een sailcam in vliegende storm, verder zeilen met z’n zoon, een Pool tot Pool record, of desnoods zo’n succesvolle schipbreuk à la roeier Ralph Tuijn. Alle middelen zijn geoorloofd. Zodat verontwaardiging en medelijden weer plaats kunnen maken voor begrip, jalousie, en ontzag. En Henk niet voor goed de geschiedenis in gaat als een mislukte recordjager en zoekende zielige zeiler. Henk, of je het nu leuk vindt of niet: we wachten op je.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink