123 stickers

B E E T J E K E R S T V E R H A A L Minimum Wereldzeilster Capucine Trochet ‘Perfectie Ontstaat Wanneer Er Niets Meer Af Kan’

In 2011 vertrekt Capucine Trochet (toen 30) uit het Zuid-Franse La Ciotat. Sindsdien leeft ze als een zeenomade. Alleen op een boot. Of eerder een bootje van 9 x 2 meter, de Tara Tari. Maar intussen wel gevorderd tot het Carbisch Gebied. Niets bijzonders? Toch wel: dat bootje is gemaakt van jute (40%), polyester (60%) en gerecycled materiaal. Het is geïnspireerd op de open vissersbootjes van Bangladesh. Het is daar ook gebouwd op de Tara Tari shipyard van de Franse avonturier Yves Marre. Een soort van NGO ontwikkelingssamenwerkings-project. De jonge Franse ingenieur Corentin de Chatelperron zeilde het in 2010 in zes maanden naar Frankrijk om de potentie van jute te bewijzen. Het bootje heeft gestaan op de Parijse Salon Nautique en de Grand Pavois in La Rochelle. Toen heeft Capucine ‘m overgenomen. U moet haar niet onderschatten. Op 17-jarige leeftijd heeft ze een school opgericht in Burkina Faso en maakt op haar 23-ste als journaliste een voettocht van twee jaar (4000 kilometer) langs de hele Andes. Dan werpt ze zich op de Mini Transat en woont in Lorient in een Pogo 2. Nog voor de start raakt ze geblesseerd aan haar benen. Ze belandt na een ziekenhuisopname maandenlang in een rolstoel en besluit na een halve revalidatie op haar eigen wijze de Atlantische Oceaan over te zeilen. Aan wilskracht en diepgang ontbreekt het haar niet. Op de TEDxceWomen 2013 vertelt ze over haar leven gekenmerkt door wilskracht en soberheid. Daarbij haalt ze de piloot-schrijver Antoine de Saint Exupéry aan: “De perfectie bereik je niet, wanneer je niets meer kunt toevoegen, maar juist wanneer er echt niets meer van af kan.” Intussen vertelt Capucine op nautische festivals over haar zeenomade-bestaan. Net als Laura Dekker die haar verhaal ook over de hele wereld vertelt. Afgelopen september kwamen de twee elkaar tegen op het ‘Sail In’ festival in het Spaanse Bilbao. Capucine Trochet heeft het plan haar bootje uiteindelijk weer naar Bangladesh te varen, maar weet nog niet hoe of wanneer. Het blog van Capucine Trochet is helaas alleen in het Frans. Maar foto’s genoeg en mogelijk kan Google Translate u zonodig bijstaan.

Laat een bericht achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X