Bert Bossyns heeft moeten opgeven in Mini Transat, maar Robert Rosen op achtste, en Lucas Schröder op negende plaats

Mindelo, Sao Vicente, Kaap Verdië – Bert Bossyns incasseerde op de Kaap Verdische Eilanden een geweldige morele klap. Na een week koorts en buikgriep was een stukgeslagen roerblad de druppel in de emmer van de beslissing op te geven. “Ik had geen tijd om van de ziekte te recupereren. En goede garanties om terug bij de race aan te pikken ontbraken.” Schipper en boot komen dus veel sneller terug naar huis dan gepland. Ontgoocheling is voor Bert Bossyns een veel te zwakke term.

Misselijk, koorts en overgeven
Bert Bossyns: “Door de in-port race op Madeira hadden we kennis gemaakt met de plaatselijke windomstandigheden. Daardoor ging de Felicity II er bij de eerste vijf vandoor bij de start van de tweede etappe. De ochtend na de start lag ik goed in de kopgroep. Zij die voor de andere, zuidwestelijke route hadden gekozen, wel van iets meer wind s’ nachts hadden kunnen profiteren. Het was helder, met een prachtige maansverlichting en we gingen hard.”

De tweede dag voelde Bert zich misselijk, het begon met hoofdpijn en dan volgde diaree. Bossyns: ”Intussen ging de windsnelheid naar 22 knopen. Tussen de surfs door mat ik 37.8 ° koorts. Mijn fysieke kracht en de alertheid gingen evenredig omlaag.” Die dag zal de windsnelheid oplopen tot 35 knopen. Terwijl de andere boten het tandje bijstaken, was Bert verplicht om zeil te minderen om de boot te controleren.

Geen recuperatie mogelijk
“De ene knoop verschil in bootsnelheid doet de Felicity II in de rangschikking omlaag tuimelen. Maar ik kon geen extra kracht zetten en ik heb urenlang plat gelegen. Ter hoogte van de Canarische Eilanden besloot ik toch door te zetten. Over de VHF hoorde ik dat de slijtageslag haar tol eiste, 2 masten weg, zeilen gescheurd. De wind bleef constant aan 24 knopen waaien, s’ nachts met pieken tot 38 knopen. Op grootzeil alleen verzette de Felicity II haar piekrecord naar 18,1 knopen bootsnelheid. We zijn dan ook een paar keer platgeslagen, mast in het water. Terwijl ik amper mijn armen kon optillen en de koorts, de misselijkheid en de diaree aanhield. Met meer dan 30 graden onderdeks, geen pretje. Na vijf dagen zakte mijn broek af, ik moet vele kilo’s zijn afgevallen. Gelukkig stopte de koorts.”

Mindelo: barst, delaminatie en de rode lantaarn
De vloot moet verplicht tussen de eilanden van Kaapverdië doorvaren. Bossyns: “Vandaar is het nog 2000 mijl en ik heb tijd nodig om te recupereren. Als ik de haven van Mindelo binnenvaar liggen er nog twaalf andere Transat 6.50 boten met schade. De dokter besluit dat als de koorts weg is, een beetje rust wonderen gaat doen. De wedstrijdorganisatie geeft me heel weinig tijd, ik moet weg zijn voor zaterdag 22 oktober.

Bossyns: “De volgboot vertrekt al vroeger, wat feitelijk betekent dat ik het op mijn eentje moet redden. Als ik terugkom aan boord zie ik in het bakboordroerblad een grote horizontale barst. Eens uit het water breekt de onderste helft van het roerblad gewoon af. Ook vertoont de spiegel delaminatie. Ik heb een avond om alles te herstellen en dan is mijn noodmateriaal op. Ik zou kunnen herstarten, maar zonder de aanbevolen rust.” Op dat moment breekt er iets in Berts moreel.

De moeilijkste beslissing van zijn leven
De wedstrijdleiding informeert om het uur wat Berts’ beslissing is. “Ik stel het iedere keer uit, ga aan de slag en na ieder uur zie ik meer de onhaalbaarheid dan de oplossing. Vetrekken met het risico van meer schade is geen veilige optie.”
Twee van de eerder herstarte boten keren die avond nog terug naar Mindelo. Bert Bossyns. “Uiteindelijk beslis ik laat in de avond me terug te trekken. Ik voelde me al slecht, nu voel ik me ronduit rot.”.

Het is een geweldige ervaring geweest, geeft Bert Bossyns later toe. Het hele project, de collegialiteit, de vriendschap van velen. De leercurve was stijl, het hele traject grillig en onvoorspelbaar. “Zelfs deze tweede etappe was met wat afstand bekeken geweldig. De videobeelden zullen droomsurfs op de oceaangolven tonen.” Zegt Bossyns.

Intussen hebben tien andere deelnemers zich ook teruggetrokken. De Nederlanders zitten nog middenin de race. (Transat 6.50, Live posities,  Robert Rosen Jacobson, Lucas Schröder, Christa ten Brinke en Ysbrand Endt, Bert Bossyns )

Laat een bericht achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X