Wat te doen met de afvalberg van afgeschreven polyester boten?

Deventer – 12.500 bootjes zijn aan het eind van hun levenscyclus, vijftig procent van de schepen is glasvezelversterkt. Het is het topje van de glasvezelafvalberg, de bootjes maken daar namelijk maar vier procent van uit. Maar ze zorgen wel voor meer vervuiling dan industriële glasvezel, door onder andere antifouling.

Een echte milieuvriendelijke recycleoplossing is er nog steeds niet. Vezelversterkt kunststof wordt op dit moment hergebruikt vermalen als vulmateriaal voor bitumen, landfill en beton. Daarnaast zijn er proeven met het maken van damwand en asfalt. Vaak wordt het materiaal in bruikbare afmetingen verschredderd en dan hergebruikt. Scheiden van epoxy en vezels lukt nog steeds niet betaalbaar. Helaas is dat voor de toekomst geen oplossing, na de nieuwe levenscyclus kom je het materiaal weer tegen als afval. Het wordt door de nieuwe toevoegingen nog onbruikbaarder en moeilijker te recyclen.

Kosten voor hergebruik te hoog
Pyrolyse, het ontleden in nieuwe basismaterialen is veel te kostbaar en bijna onmogelijk. Dit bevestigt ook een hoogleraar van de Universiteit van Wageningen in gesprekken met Boj van Baars, expert pleziervaartuigen en bestuurslid van Stichting Jacht Recycling. ‘De uitgeharde kunststoffen kunnen niet meer teruggebracht worden in hun oorspronkelijke vorm. ‘Het zou de hoogleraar niet verbazen als er een verbod op produceren komt, cradle-to-cradle produceren kan niet. ‘Zelfs in de auto-industrie wordt het nog niet cradle-to-cradle gebruikt, daar en uit de luchtvaartindustrie komt waarschijnlijk de toekomst de oplossing. De jachtwereld is te klein.’

Voor houten en stalen jachten ligt het anders. Ook deze schepen worden ontmanteld en gescheiden, nadat ze eerst ontdaan zijn van alle verontreinigingen zoals olie, vetten, organische vervuiling en ander chemisch afval. ‘Je kunt niet zomaar een jacht afvoeren vanuit een haven of een ligplaats. Er moet veel op papier gezet worden voor je een jacht kunt vernietigen’, vertelt Hans van Smoorenburg, directeur van Stichting Jacht Recycling. ‘Naast een eventuele afstandsverklaring moet de economische waarde bepaald worden en gedocumenteerd. Je moet de eigenaar altijd kunnen laten zien wat de waarde is en die is meestal negatief.’ (www.engineersonline.nl, www.jacht-recycling.com)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *