25 jaar later: het ijzingwekkende verhaal van de redding van een KNRM-redder door een superjonge helikopterbemanning

IJmuiden – Het coververhaal van het extra dikke januari nummer van de KNRM-uitgave ‘De Reddingboot’ is het verhaal van redder Hans die 25 jaar na dato zijn redders van toen ontmoet. Het nieuwe jaar 1995 was een paar uur oud toen de kustvaarder Nova 1 in zware storm een noodsein stuurde. Reddingboten van de KNRM en een reddingshelikopter van de Koninklijke Marine werden gealarmeerd. Redder Hans Westenberg, vrijwilliger op de reddingboot van Lauwersoog werd om 09.15 uur gealarmeerd en kon niet vermoeden dat hij 13 uur later op miraculeuze wijze zelf gered zou worden. 25 jaar later ontmoet hij zijn redders opnieuw en samen halen zij herinneringen op.

Hans Westenberg vertelt: De kustvaarder Nova I is na een explosie in het schip langzaam zinkende. De sleepboot Smitlloyd 32 heeft een sleepverbinding gemaakt en is onderweg naar de Eems. Ten noorden van de uiterton Westgat ontmoeten we de schepen en blijven stand-by. Af en toe slaat een golf over achterschip en luiken van de Nova 1. Als we op de Eems zijn aangekomen, maakt een tweede sleepboot vast op de kont van de coaster. Ook de Duitse reddingboot Alfried Krupp voegt zich bij het gezelschap. Wij gaan terug naar Lauwersoog.

Op de terugweg krijgen we een paar zware buien over. Inmiddels is het donker geworden. Na de buien lijkt de zee een stuk verbeterd. Voor het Westgat tussen Schiermonnikoog en Ameland ga ik met Anno Baas aan dek om met z’n twee├źn de stopzak uit te brengen. Dan zie ik een zware breker komen. Ik houd mij aan een luikhoofd vast. De zee komt over. Niets aan de hand. Nu snel de de tros om beleggen op de beting. Op dat moment zie ik in mijn ooghoek een gigantische breker dwars op ons aankomen. Ik schreeuw een waarschuwing naar Anno en klem mezelf vast aan de reling van het brugdek. Dan wordt de reddingboot door de golf gegrepen. Ik kan nog even vasthouden en spoel dan overboord. Naar ik later hoor is de boot platgeslagen en vallen de motoren stil.

Als ik boven kom uit de maalstroom zie ik mijn reddingboot op zo’n 40 meter afstand. Dan verdwijnt hij achter een hoge golf. Ik probeer eerst mijn ademhaling onder controle te krijgen. Ik blaas mijn reddingvest op en probeer het flitslicht op het vest in werking te stellen. Dan komt de volgende breker en ga ik weer diep onder water. Door het geweld van de golf wordt het reddingsvest bijna over mijn hoofd gerukt… (KNRM en hier nog meer)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *