Kering en inkeer

U mag het best weten: tot dit weekend stond er een heel andere column klaar. Eéntje met wat grappige kantjes, althans in mijn beleving. Waarin boten werden gehamsterd als gedroomd middel om aan het coronavirus te ontkomen. Waarin ik half varend, half ankerend solo op hol was geslagen als Covid-19 vluchteling. Vrij van havens, met de gele quarantaine vlag in top om ongewenst bezoek te voorkomen en afgeladen met pasta en toiletpapier. Genoeg voor vier maanden. Maar die fictie heb ik maar geschrapt. Zo grappig is het allemaal niet meer. Inkeer als gevolg van de corona-kering.

Terwijl de Amerikaanse hoofdvestiging van Mercury Marine bericht op 19 maart een collega te hebben verloren aan de corona-epidemie, en de totale Europese nautische industrie sinds afgelopen dagen nog nauwelijks werkt of gesloten is, ontvingen wij van Hanse Yachts Aktiengesellschaft het bericht (ook hier), dat ze de hele fabriek hadden veiliggesteld en zo lekker konden doorbouwen. Ze hadden daar in Greifswald ik-weet-niet hoeveelmaatregelen getroffen, zodat alle orders fijn toch op tijd uitgeleverd kunnen worden. Volgens Dr Jens Gerhardt, CEO van HanseYachts, bleven ook de bestellingen voor de komende zomer maar binnenkomen. Weinig aan de hand daar, de ziel. Mit freundlichen Grüßen.

Misplaatste Duitse borstklopperij. Want wie zit er nu te wachten op berichten over nieuwe boten van Dr Jens Gerhardt? En zelfs al zouden de werknemers van Hanse Yachts Aktiengesellschaft er nog in slagen een paar twijfelachtige orders in elkaar te plakken, dan nog is het totaal overbodig de rest van de wereld hiermee te storen. Ons hoofd is immers even ergens anders, nu we in een tijd leven, waarin de pleziervaart in België en Frankrijk (Préfecture Maritime Méditerranée , Atlantique) al compleet verboden is. Om de toch al overbelaste hulpverlening te vrijwaren van eventuele ‘maydays’. Een wereld waarin ze je nieuwe Hanse Yacht niet eens te water willen laten!

Ja, dezelfde wereld, die we tot voor kort steeds kleiner en maakbaarder hebben gedacht, zet ons nu even keihard op onze plaats. De mondialisering is opeens op z’n retour en onze belangrijkste vraag is of, en hoe we de epidemie de baas kunnen blijven. En mocht dat laatste voor de hoge prijs van duizenden doden toch weer lukken: vooral ook wanneer? Want hoe lang houden we het vol in huis te blijven met minder, of helemaal zonder werk en inkomen? En dan is onze vrijheid nog relatief groot in verhouding tot andere landen! Het is pijnlijk te constateren, dat het egoïstische hutje-mutje gedrag van te veel dommerikken, ook ons land afgelopen weekend dichter bij een totale lockdown heeft gebracht.

Voor ’t gemak nu liever maar even een positieve blik op de tijd ná de crisis. Want boot en het water blijven natuurlijk even hard roepen. Wie weet blijkt de corona-pandemie voor de overlevenden wel goed voor een ommekeer in denken en doen. En is het afgelopen met het Verre Oosten te beschouwen als de ‘werkplaats van het Westen’. Al was het om minder afhankelijk te raken van Indiase geneesmiddelen en Chinese mondkapjes. Misschien gaan we anders denken over de ‘noodzaak’ om in je auto met crash-snelheid van A naar B te scheuren, stoppen we met ‘een weekendje Thailand’ en in het algemeen met hyperconsumeren. Kortom: de kans dat we ‘na corona‘ met z’n allen weer direct in oude stijl ‘volle bak’ gaan, lijkt mij toch vrij klein.

Dat houdt in dat de lucht schoner wordt, we bewuster zullen leven en onze ontspanning dichter bij huis zullen zoeken… Ja, u heeft het begrepen: in het na-corona tijdperk gaan we straks weer dichterbij op vakantie en zal de watersport weer de postitie krijgen, die het verdient. Dankzij een brede herwaardering van de nautische branche zullen er in Nederland weer meer boten worden verhuurd en verkocht. Straks liggen de jachthavens weer vol, ja echt. De komende maanden zullen mogelijk nog moeilijker worden (‘uitdagender‘ volgens onze Koning…), maar wie deze tijd overleeft zal ongetwijfeld in de gelegenheid komen om daarna weer vrijuit te genieten. En te lachen. Wordt het leven ook weer grappig genoeg voor een ander soort column.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink

23/03/2020

7 gedachten over “Kering en inkeer”

  1. Beste Bert,
    wat een goed stuk, helemaal vanuit je hart geschreven.
    Er zal een wereld bestaan “voor-” en “na-corona”.
    De tijd zal het leren.

  2. Ik snap het van belgie wel om niet uit te varen als het persoon het heeft dan besmet en verspreid hij het vandaar denk ik

  3. Een bedrijf wat er alles aan doet om Covid-19 vrij te blijven om zo lang mogelijk opdrachten toch te kunnen uitvoeren, daar is op zich niets mee….
    Of ze het redden en/of door strengere maatregelen niet waar kunnen maken is van geheel andere orde…..

  4. mooi geschreven schipper,ben het helemaal mee eens en een aantal dingen een beetje terug in de tijd kan denk ik geen kwaad.
    mischien word er beter over nagedacht met vanalles overboord te smijten want in Azie maken ze het goedkoper….
    komen er mischien ook minder containerschepen vol “action” hier naartoe wat na een week in de kliko ligt….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *