Ongezonde Spelen

Afgelopen augustus raakte de Duitse olympische inzet in de 49-klasse Eric Heil behoorlijk ziek, nadat hij had meegedaan aan een olympisch test-evenement in de baai van Guanabara bij Rio de Janeiro. Meerdere zware bacteriële infecties (Nee.., niet kijken! Ziet er zo uit) over zijn hele lichaam, maakten zelfs een operatie noodzakelijk. Veel betrokkenen riepen de organisatie op alle ronddrijvende ijskasten en plasticzakken tijdig op te ruimen. Dat zal volgens de burgemeester maar voor de helft lukken. Laat staan het water zelf te zuiveren van alle mensvijandige ziektekiemen. Of 2016 – nog los van het zika-virus – ook een gezond olympisch jaar wordt? Dat is de vraag.

En zeker ook een gevoelige vraag nu er juist zoveel sporters hun ‘weg naar Rio’ aan het plaveien zijn. Aan de eerste Spelen van Pierre de Coubertin in 1896 in Athene deden 241 sporters mee. In Londen 2012 waren het er 10.500… De afgelopen eeuw is de olympische beweging bepaald uit z’n jasje gegroeid. De aanvankelijke begroting van 2,13 miljard euro voor de komende Spelen in Rio de Janeiro lijkt nu al zeker uit te draaien op minstens 11,9 miljard. Door corruptie. De eerder ontvangende steden Londen en Beijing speelden al nauwelijks quitte, en Athene bleef met een financieel debacle achter.

De enige die er goed bij boert schijnt het IOC zelf te zijn. Maar inmiddels weten we dat het nooit goed kan aflopen met sportorganisaties, die jongleren met grove bedragen, dope en politiek. Neem de FIFA, de atletiekassociatie IAAF, de wielerunie UCI, om er een paar te noemen. De bond van proftennissers ATP heeft de speciale afdeling Tennis Integrity Unit (TIU) in het leven geroepen om corruptie en match fixing te ontmaskeren. Is het gek? Nee, want bij woningbouwverenigingen en in de gezondheidszorg bij ons in de polder wordt ook al grensoverschrijdend gehandeld. Te groot, te veel macht en te veel geld corrumpeert. Zo simpel is dat.

Het IOC leidt de olympische dans, en de sportbonden laten zich graag alle pasjes leren. Hoe meer medailles, hoe meer leden, en hoe meer NOC*NSF subsidie uit loterij- en staatskas. En natuurlijk hoe meer nationale trots, ministers op het podium en politiek gewin. Alle tandraderen van de belangen-machinerie grijpen gesmeerd op elkaar in en vormen één gigantische geldpomp.

Volgens Pierre de Coubertin was meedoen belangrijker dan winnen. Maar dat is inmiddels een naïeve gedachte. Een beetje sporter op weg naar goud toetert rond, dat ‘alleen de eerste plaats telt’. Heeft-ie ook niet van zichzelf. Want sinds het amateurisme is afgeschaft (in 1984), kan alleen een maximale publiciteit de hoge investeringen van sponsors of geldschieters nog goed maken. Om mee te doen aan een oefenwedstrijdje deze week in Miami zijn de 49-zeilsters Nina Keijzer en Claire Blom bijvoorbeeld al 10.000 euro kwijt aan het transport van hun boot en een begeleidingsrib. Omdat ze net buiten de kernploeg vallen moeten ze dat geld ook nog zelf zien te vinden.

Want het Watersportverbond kan nu eenmaal niet alles en iedereen betalen. Het kost toch al vier jaar lang gemiddeld vier miljoen euro per jaar om alle Nederlandse kansen in de olympische medaille-carrousel te optimaliseren. In totaal zestien miljoen euro voor de finale inzet van negen Nederlandse zeilers. Een gouden plak kost dus ook goud geld. Omdat de concurrentie tussen al die zeilers zo groot is, dat je om te winnen al jaren voordat de Spelen beginnen, wekenlang het olympisch water moet ‘verkennen’. We kunnen ons totaal niet meer voorstellen, dat (én hoe…) de Spelen ooit aan amateurs waren voorbehouden.

Torenhoge investeringen in olympisch water, dat ongezond is en hier en daar stinkt. Het kan niet symbolischer! Politieke belangen en gekonkel, corruptie, en geld hebben het gewonnen van de sport. Immers, als het om het plezier zou gaan, zou je de wedstrijden toch echt op een andere plaats moeten organiseren. De baai van Guanabara is het uitvloeisel van een megalomane olympische gedachte, die over z’n uiterste verkoopdatum is. Voor de watersporters in Rio zal meer dan ooit gelden, dat niet zozeer meedoen, maar gezond blijven, belangrijker is dan winnen.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink

25/01/2016

3 gedachten over “Ongezonde Spelen”

  1. Wereldwijd verdwijnt de invloed van de traditionele godsdiensten. Maar een bevrijding? Sport lijkt het nieuwe universele evangelie te zijn geworden. Maar met een heel oude god, de Mamon.

  2. Het raakt niet helemaal de essentie van deze column, maar ik vraag mij al tijden af of er niet één zeiler of zeilster is die zijn/haar deelname heroverweegt vanwege dat open riool waarin zij moeten zeilen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *