123 stickers

Op De Valreep: Tsuru Op Reis Gevalletje Afgedwongen Geluk…

Michel en Marije en hun twee zoontjes Jasper en Julian doen sinds afgelopen zomer een rondje Atlantic met hun ‘Tsuru’, een Dufour 36 Classic uit 2001. Duidelijk meer dan een middagje zeilen, anderzijds inmiddels zo gewoon, dat niemand er meer van opkijkt. Maar zeilreizen zijn nooit standaard. Neem het verlies van de complete scheepsschroef wanneer ze na vier dagen zeilen vanuit het Surinaamse Domburg aankomen bij Charlottesville op Tobago, het noordelijkste eiland van de ‘twineiland’-republiek Trinidad en Tobago vlak voor de kust van Venezuela. U kunt zich er alles bij voorstellen: “We zoeken een mooi plekje uit, bij een rustig strandje. Het anker omlaag. Even in de achteruit. Er gebeurt niks. Even vooruit. Weer niks. ‘Als de schroef er naar niet af is,’ roept Michel. Het zal toch niet… We vertrouwen er maar op dat we goed liggen in de zandgrond. De motor gaat uit. Rond 8 uur neemt hij een duik in het heldere water. Één blik is voldoende: weg. Shit. “. Maar nu het wonder. Na een nachtje slapen zonder schroef kijkt de familie hoe de baai rustig ontwaakt en gaan Michel en Marije op zoek naar een boot met duikuitrusting. “We zijn er namelijk zeker van dat de schroef pas tijdens het ankeren, bij het achteruit slaan, gevallen is. Wat een geluk dat dit niet ergens in de Surinaamse rimboe gebeurd is. Of onderweg, met niets dan duizenden meters water onder ons. Een Noorse schipper kan en wil ons helpen.” Een drukke een ankerplek heeft ook zo z’n voordelen… “Na een eerste op-goed-geluk-rondje, waarbij hij geen geluk heeft, laat hij zijn luchtfles vullen en komt hij terug met een gedegen plan voor de zoekactie. Ditmaal meer geluk: hij vindt alledrie de verloren onderdelen. Het enige dat mist is de bout die de boel bij elkaar hield, maar waarschijnlijk heeft hij die zelf wel voor ons. We halen opgelucht adem…” En ja hoor, de volgende ochtend helpt de Noorse zeiler de boel weer te monteren. Een lesje geluk afdwingen door erin te blijven geloven… Zo kon de Tsuru op Reis weer verder. Doodgewoon, maar een levensles rijker.

Laat een bericht achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X