Waarom zeezeiler Henk de Velde op geleend geld naar huis kwam: ‘Ik zag de pensionados in hun boten en dacht: zo ben ik niet’

IJmuiden – Zeezeiler Henk de Velde is terug van de tocht waarvan hij niet zou terugkeren: zijn never ending voyage kreeg alsnog een eind. Jaren zwierf hij solo over zee, zeilde hij voor de zesde keer de wereld rond, maar zaterdagmiddag meerde hij zijn lavendelblauwe trimaran Juniper aan in IJmuiden, op zoet water achter de sluizen, in het land dat hij voorgoed verlaten had.

Het idee voor altijd te vertrekken, zat al jaren in zijn hoofd; hij droomde van de nauwelijks bewoonde eilanden in de Stille Oceaan waar het begrip geld niet bestaat, en waar hij zijn 16 meter lange boot zo het strand kon opschuiven. ‘Ik ben er geweest hoor’, zei hij zaterdag, ‘ik heb het allemaal gezien. Ze weten daar inderdaad nog steeds niet wat geld is. Het is er schitterend en ze vroegen me vooral te blijven. Maar het begon me tegen te staan, ik zag er de pensionados in hun boten en ik dacht: zo ben ik niet.’ (De Volkskrant, ‘Zoon zeezeiler: Henk is niet mijn opvoeder, hij was weg’ – AD)