’t Begon met een onschuldig potje matchfixing

Sinds Europol een paar weken geleden de resultaten van haar onderzoek naar verkochte uitslagen in het Europese voetbal heeft geopenbaard, is ‘matchfixing’ een gegeven. En het blijft niet bij het voetballen, de organisatie sprak over nog maar ‘het topje van de ijsberg’. Nou, gelooft u me: het betreft de hele samenleving, inclusief de watersport! De wereld is getruct, en wil het niet weten.

In Macau schijn je te kunnen gokken op de stagnatie van het scheepvaartverkeer voor de Ketelbrug. Doet de Chinese bedenkers over de grond rollebollen van het lachen. Hoe gek kun je het Oude Westen maken? Die Nederlanders kunnen hun weerbarstige brug refitten wat ze willen, ze blijven het ding toch gewoon vanuit Shanghai besturen. Het nieuwe console van de brugwachter is namelijk al gehacked bij levering. Tegen alle verwachting in, houdt de brug gewoon zijn kuren. Dus alle kans op een hoge inzet.

En ook onze zeekaarten in de 1800 serie zijn een gokobject geworden. Dat de bewuste hydrografische kaarten opeens niet meer verschijnen in ons ‘knooppuntenboekjes-land’, dat op alle gebied de ultieme veiligheid van de burger nastreeft, is toch ronduit verdacht? Als die kaarten nog ooit zullen verschijnen. Via mijn bookmaker in Singapore gok ik dit jaar voor het eerst op het aantal vastgevaren plezierjachten op de Wadden in juli. Jazeker, je gokt daar echt op alles, dat los en vast zit.

Er speelt nog veel meer. Want dacht u nu heus, dat Finn-zeiler Pieter-Jan Postma ‘toevallig’ niet verder kwam dan die vierde plaats tijdens de Olympische Spelen vorig jaar? In het geruchtencircuit gaat het verhaal dat hij al ruim voor de Spelen een telefoontje heeft gekregen van een man met een buitenlands accent – nee geen Fries, eerder iets Sloveens – die hem heeft gevraagd, wat een Gouden Plak hem waard was. En ja hoor, het meest onwaarschijnlijke gebeurt: Ben Ainslie wint z’n vierde olympische titel en Postma staat daarbij te snotteren. Het lijkt alsof in matchfixing alleen de beste acteurs mogen meedoen. Postma zegt aan die hele Spelen geen cent te hebben verdiend, en dat hij ‘zijn boot na afloop wel in de haard wilde gooien…’. Niet onmogelijk, dat hij dan toch is geflikt. Helemaal zonde van z’n medaille!

En nu komt het. Via, via hoorde ik, dat je in het Verre Oosten ook al kunt wedden op de Nederlandse watersportbeurs, die in deze crisis het eerst het loodje zal leggen. Dat kwam aan het licht, nadat de Friese journalist en ondernemer Albert Hendriks afgelopen maand een kartel van botenbouwers en watersportondernemers had blootgelegd, dat onder de naam van ‘Exposanten Jachtbouw Nederland’ de oersterke beurs Boot Holland heeft geboycot. Op zich een beetje flauw opzetje. Want in de tijd dat de heren boothandelaren hun bootjes alleen nog per tien tegelijk wilden verkopen, lieten ze de ene watersportbeurs na de andere ontstaan. Maar nu ze zelf het geld missen om aan al die beurzen mee te doen, willen ze uit angst te schitteren door afwezigheid gezamelijk Boot Holland even de nek omdraaien. Is toch geen stijl? Juist de beurs vol stalen traditie, springlevende kleinschaligheid, en populair bij menig watersportliefhebber. Zo’n syndicaat in ‘boat showfixing’ zou nog zomaar in de HISWA-vereniging kunnen infiltreren ook. Het is maar goed dat Boot-Holland z’n mannetje heeft gestaan.

Door al die gokpraktijken in verre landen dreigen minder frisse lieden vat te krijgen op onze frisse watersport. En ook al blijven we kritisch en op ons hoede bij onverwachte gebeurtenissen en uitslagen, de werkelijkheid van het ‘topje van de ijsberg’ en de ‘realityfixing’ is dichterbij dan u denkt. De meeste lezers hadden dit ontluisterende onderwerp nooit verwacht op deze plaats. Maar wat willen de feiten?

Inderdaad, de afgelopen week werd ik gebeld door een man in gebrekkig Engels. En geloof het of niet: hij heeft me een voorstel gedaan, dat ik niet kon weigeren… Standaard schrijverij brengt nauwelijks meer iets op. En ergens op de wereld had iemand ingezet op het vandaag bekend worden van deze staaltjes van uit de hand gelopen matchfixing in Nederland. Ik had ook liever m’n mond gehouden. Maar ik moest wel. Deze jongens kennen noch taboes, noch grenzen. Nee, het topje van deze ijsberg zal voorlopig niet smelten.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink

 

25-02-2013

2 gedachten over “’t Begon met een onschuldig potje matchfixing”

  1. Stemmingmakerij en bangmakerijn is mijn mening m.b.t uw artikel. Alles wat dit als fundament heeft zal verdrinken om maar even in onze hobbij sfeer te blijven.

  2. Ik had willen wedden dat de Klassieke Schepen Beurs door de RAI zou worden overgenomen, maar was te laat. Wel kan ik nog wedden dat die opzet tot mislukken gedoemd is. Ook een vorm van boatshowfixing moet je maar denken..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *