Bootje delen?

Eeuwenlang hebben wij geleefd in de ban van het bezit. De afgelopen jaren denken echter steeds meer mensen, dat ons geluk niet zozeer zit in het eigen bezit, maar eerder in het gebruik van al die mooie producten voor een comfortabel leven. Volgens de opkomende ‘deeleconomie’ ben je pas slim, als je bezit met elkaar deelt. Bezit als statussymbool zou passé zijn. Dit alles door of dankzij het internet. We digitaliseren ons een ongeluk.

Zo hebben trendy nerds van de haperende economie een hippe deugd gemaakt. En daaraan ook nog het mooie verhaal van duurzaamheid kunnen koppelen. Maar de meeste bedrijven zitten bepaald niet te wachten op consumenten, die liever niet kopen, maar delen. Tegelijk zijn er uitzonderingen. Ondernemingen als Flex Yachts, die het gebruik van een zeiljacht of motorjacht als soort ‘deelbezit’ verkopen, surfen juist mee op de golven van de ‘deeleconomie’. Ook al is hun business minder booming dan gewenst, naar eigen zeggen hebben zij relatief weinig te klagen.

Voor de rest is het massaal delen van spullen voorlopig nog een modieuze bezigheid. Want ondanks de charmante grondgedachte blijkt ook de deeleconomie niet volmaakt. Het is leuk een boormachine met de hele straat te delen, maar wat, als je toevallig op hetzelfde moment een ‘dagje wilt boren’ of de ‘gedeelde auto’ wilt gebruiken? Bootbezitters riskeren slapelozenachten, wanneer zij weten dat, die ‘ene buurman’ op de jachthaven in feite drie ‘delers’ zijn, die het in- en uitvaren van de box ook drie keer moeten leren.

Daarom is het opvallend dat ook de HISWA vereniging nu kiest voor de vrije rit op het gedeelde bezit. De vereniging ontwikkelde voor haar leden-ondernemers de zogenaamde ‘HISWA Boatshare Overeenkomst‘, waarbij meerdere mensen samen een boot bezitten. Opvallend, omdat je zou denken dat deze formule eerder minder boten doet verkopen dan meer. Anderzijds heerst bij de HISWA de gedachte, dat het er in deze magere jaren in eerste instantie om gaat om toch zoveel mogelijk mensen het water op te krijgen. Je verkoopt tenslotte liever nog één boot aan een collectief van drie of vier eigenaren, dan helemaal geen boot.

Maar eigenlijk weet iedereen wel, dat een boot best een ingewikkeld ding is om te delen – al was het alleen al omdat de deel-eigenaren natuurlijk allen tegelijk willen varen op die ene dag met mooi weer. De HISWA zal er dus bij voorbaat op speculeren, dat er tussen de toekomstige Boatshare-deelnemers, zeker ook afvallers zullen zijn, die toch de smaak te pakken hebben gekregen, maar zo genoeg hebben van ‘al dat gedeel’, dat ze uiteindelijk wel een eigen bootje willen aanschaffen. Zelfs als deze kleiner of wat ouder moet zijn. Het verlaten van de eigenaarsclub zou tegen die tijd echter nog wel eens een financieel hobbeltje kunnen opleveren.

Al met al valt het initiatief van de HISWA ondernemers zo wel te verklaren. Komt bij: de bedachte ‘Boatshare Overeenkomst’ zal hier en daar een boot meer doen verkopen, maar de kans op een doorslaand succes is nu ook weer niet zo groot. Stel je voor, dan zouden we als Nederlandse pleziervaarders met z’n allen op termijn genoeg hebben aan de halve vloot van nu. De HISWA moet er niet aan denken…

Een boot delen, lijkt eerder de uitloper van de digitale storm met al haar hypes. Nieuwe mogelijkheden, culturen en maatschappelijke ontwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op. Wat hiervan overeind blijft, of toch weer verdwijnt, valt moeilijk te voorspellen. Dát is een zekerheid, die we middenin de storm pas écht kunnen delen.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink

Laat een bericht achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X