windverwachting

De Schepen En Havens Van Johan Hendrik Van Mastenbroek Een Volmaakte Hollandse Impressionist

Soms valt het niet uit te leggen hoe een kunstschilder, ooit gevierd en geslaagd in zijn tijd, toch op de achtergrond kan raken, ondanks zijn geslaagde omvangrijke productie. In het geval van Johan Hendrik van Mastenbroek (1875-1945) komt het duidelijk, omdat de tijd aan het begin van de vorige eeuw verder ging met het expressionisme en het kubisme, en Van Mastenbroek bleef ‘hangen’ in zijn voortreffelijke impressionistische stijl, waarvan hij geen afscheid wilde of kon nemen. Als telg van een bekend kunsthandelaar in Rotterdam (die zijn zoon vanwege de grote onzekerheid van het kunstenaarsbestaan aanvankelijk liever huisschilder en decorateur zag worden) werkte Van Mastenbroek zich met zijn stads- en havengezichten (voornamelijk Rotterdam, maar ook de Kagerplassen) op tot geslaagd kunstschilder. Geholpen door de contacten van zijn vader, maar niet in de laatste plaats door zijn eigen talent. Zijn werk werd vergeleken met dat van Jacob Maris – hij kreeg zelfs de bijnaam van ‘Kleine Maris’, en als ‘Hollandse impressionist’ grossierde hij de eerste vijftien jaar van de twintigste eeuw in eervolle vermeldingen en prijzen. In die tijd behoorde hij tot de best betaalde schilders die aangesloten waren bij de Haagse Kunstkring. Hij liet daar in het sjieke Belgisch Park zijn villa ‘Quambi’ bouwen. Halverwege de jaren twintig kwam de klad erin, omdat zijn werk werd ‘gedegradeerd tot techniek’ en de ‘kunstkenner’ een andere weg in sloeg. Een weg die meer het gevoel, dan het oog diende. De opdracht van de overheid in 1931 om de toenmalige Zuiderzeewerken te ‘documenteren’ betekende voor Van Mastenboek zijn redding. Het sloot precies aan op zijn interesse en kunnen. Het resultaat was een overweldigende hoeveelheid krijttekeningen, aquarellen en enkele olieverfschilderijen, waarvan een groot deel in bezit is van het Zuiderzee Museum. Wie de volmaakte weergave ziet van het sterk stromende water tijdens het dichten van het zeegat van de Vlieter, vraagt zich zowat een eeuw later af, of de tanende waardering van de kunstkenners destijds wel terecht was… Johan Hendrik van Mastenbroek

Laat een bericht achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X