windverwachting

Header Column Bert Kuipers

Watersport: gen of virus?

Waren uw voorouders al op het water te vinden? Immers, de zoon van de bakker wordt bakker, de dochter van de jachthavenfamilie neemt de haven van haar ouders over, de kinderen van een jachtbouwer de familiewerf, en watersport-kroost worden ook weer watersporter. Is u dat ook opgevallen? Kort geleden zagen we de zoon van onze behendige zelf-promotor Ilja Gort in de wijnboer-sporen van zijn vader treden (de baard is er al, alleen de alpino nog). En de gehelmde zoon van de autocoureur racete in de slipstream van zijn vader naar de wereldtitel in de Formule 1. Hoe zit dat toch? Zijn het aangeboren genen, of gaat het simpelweg om een vriendelijk virus?

Een mooie kwestie voor rond de jaarwisseling, zo’n vraag rond opeenvolgende generaties. In hoeverre kun je een beroep of hobbie sturen, of overkomt je dat eerder? Een voorbeeldje. Onlangs las ik, dat de broers Dennis en Dean Hennevanger (Saffier Yachts) op volle kracht doorstomen in de hekgolf van wijlen hun vader. Zij verhuizen in IJmuiden naar een imposante nieuwe productiehal, waarin tegelijkertijd 35 jachten in de afbouwfase passen. Niet minder dan 4000 m2 loods met een ‘testzwembad’ en twaalf 64-tons kranen.
Hun vader Richard – die het zeilen ook weer van zijn vader had geleerd – bestierde ooit een succesvolle jachtwerf in Australië, voordat het gezin Hennevanger op een zelfgebouwd jacht acht jaar lang rond de wereld zeilde. Na aankomst in Nederland begon senior op ambachtelijke schaal een onderhoudswerf. Over dit fundament en de geschiedenis van het huidige succes lees je hier meer. Ik was getuige. In de jaren ’80 en begin ’90 was de surfsport booming met de O’Neill Jump Cups en de Holland Surf Pool. Daarin nam ik de juryorganisatie van de ‘wave contest’ voor mijn rekening. Gewend aan oceanen ging Dennis Hennevanger geen Hollandse branding te hoog. Hij sprong zich in menig wedstrijd tot in de top van het klassement, met name als het écht stormde. Vader Richard heeft in die tijd heel wat uren in wind en regen op het strand doorgebracht, als trotse coach van zijn kinderen (en chauffeur met een trailer vol surfspullen…). Een talent kan zich niet meer wensen dan een leermeester en inspirator onder hetzelfde dak. Daarvan krijg je ‘appels, die niet ver van de boom vallen’.

Een inspirator onder hetzelfde dak… Net zoals ook de zoon of dochter van de boer weer voor het boerenbestaan kiest. Uit economisch gemak, misschien uit noodzaak, maar in elk geval omdat zij het werk van hun ouders niet als louter negatief hebben ervaren. Gewoon op basis van ‘goed voorbeeld doet goed volgen’. Mijn vader had in een (heel) grijs verleden wat in Friesland gezeild. Kennelijk had hij daaraan zulke goede herinneringen overgehouden, dat hij met de opkomende welvaart van de jaren zestig in Stolwijk een – heel stabiel – notendop-jolletje met gaffeltuig kocht. Het toppunt van veilig zeilen. Het kwam te liggen achter een boerderij in Kortenhoef. Persoonlijk had ik liever een modieuze ‘snelle’ FJ in Loosdrecht gehad…

Ondanks dat die paplepel dus niet helemaal naar mijn smaak was, is het toch een mooi avontuur geworden. Van windsurfen, wat golfsurf-pogingen, tot zeezeilen en droogvallen op het Wad. En sinds enkele jaren ben ik nu met een 420 weer terug bij de kleinzeilerij. Eindelijk dan toch dat onstabiele snelle zwaardbootje! En voor het nóg dichter op het water-gevoel de Liteboat-roeiskif. Eigenlijk heb ik sinds Kortenhoef het water nooit verlaten. Tot in de winter op de schaats aan toe.

Nee, watersport-genen bestaan niet. Hobbies en werk van ouders zijn gewoon besmettelijk en werken als het omicron virus: zie er maar eens aan te ontkomen! In alles wat je in je jonge jaren oefent, presteer je in je latere leven bovengemiddeld en voel je je op z’n best. We zijn gewoon de som van onze jeugd en omgeving. Bovendien hechten we ons aan de cultuur van onze jeugd. Dat merk je des te sterker, als je ouder wordt. Of we dat nu leuk vinden of niet. Van generatie op generatie. Zo blijft de hoop op een voorspoedig ondernemers-, race-, wijn- of watersportjaar vanzelf in de familie. Mijn beste wensen voor een gezond corona-virusvrij (maar watersport-virusrijk…) 2022 heeft u al!

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
Opstapper van Nauticlink

3 Berichten

  • Henri Houben

    4 weken geleden / 24 december 2021 om 15:54 uur

    Leuk verhaal over het watersport-gen.
    Er zit veel wijsheid en geschiedenis achter.
    Ook bij mij, mijn vader heeft hts scheepsbouw gestudeerd.

    Ook de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar toegewenst.

    Henri Houben

  • Peter Vink

    4 weken geleden / 25 december 2021 om 01:24 uur

    Ouders hadden niets met water, beide zuss al misselijk bij 1e rimpeltje. Als 9 j met kano en vrind vanuit Dordt verdwaald in Biesbosch en paniek: nacht in kano doorgebracht. Paar j later in ⛵️ met vrind op Zondag gestenigd in Puttershoek: ongelovigen zondaars😩In 1980zeiltjalk als woonschip Enkhuizen na werk ECN direct zeilen ‘t wad op; 13 j later LE3 en piepklein huisje op wal, veel wedstrijden bolkop,HT,Race o/d N, etc, 12 j stuurman skûtsje Holl Nieuwe, wat een lol en prijzenkast vol…als eerst binnenkomende Flevorace, dik 1e weggestuurd Konkl Muiden want ‘r kwamen wedstrijd schepen aan.paniek prijsverrijking vriendin had alle voetjes bekers omgewisseld…aah leuke tijd
    Nu al 12 j plastic 25ft midzwaard jachtje, veel wad, droogvallen, Schier… verveelt nooit; virus gaat lekker mee in mandje ondergronds maar moet nog ff geduld hebben 🤣

  • Joost Kollöffel

    2 weken geleden / 7 januari 2022 om 14:30 uur

    Weer een leuke en inspirerende column; dank je wel Bert. Ik ben het eens met Henri hier boven. Fijn 2022 gewenst en ga zo door! 🙂

Laat een bericht achter

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Flessenpost

Je wekelijkse watersport update

Email Marketing by E-goi
X