Varen op de motor. Sinds wij lezen dat de moderne oceaanzeiler zich niet meer schaamt een paar dagen door te dieselen, starten wij bij het wegvallen van de wind de dieselmotor ook maar wat eerder dan twintig jaar geleden. ‘t Gemak went snel.

Onttrek je ook maar eens aan de tijdsgeest… Een maandje geleden kwamen wij ontzaglijk aardige mensen tegen met een flink uit de kluiten gewassen Princess motorjacht. De man beklaagde zich over het ‘pisstraaltje’ van de dieselpomp op Helgoland. Dat tanken had ‘m wel drie uur gekost! Maar hij moest dan ook 5000 liter olie bunkeren…!

Nog zoiets. Waarom willen mensen met hun snelle ‘cabine boten’ nu in vijftien minuten van A naar B ‘speren‘? ‘t Is warempel, alsof ze een hekel aan water hebben en er weer zo snel mogelijk van af willen zijn. Je hoort hun brullende dubbele (..) diesels grommend hun brandstof slurpen.

Op de laatste ‘HISWA te Water’ werden er meer motorboten dan ooit aangeboden. En geen kleine jongens. Nog nooit was ons motorvermogen op het water zo groot! En de groei betreft niet alleen nieuwe boten. De HISWA publiceerde afgelopen 20 augustus een persbericht “Verkoop gebruikte motorjachten stijgt explosief”

Maar hoe lang nog? De huidige jaren zouden wel eens de ‘piek’ van dit onbezorgd motorgemak en motorplezier kunnen betekenen. Omdat de brandstof binnenkort gewoon op zal zijn. Ja, u hoort het goed. Domweg op! Da’s schrikken.

‘Peak Oil’. Mogelijk is de term u al bekend, zo niet verdiept u zich erin: Peak Oil. De theorie is dat de olie-produktie op z’n top is – er zal en kán eenvoudigweg niet meer olie geproduceerd worden – terwijl de vraag desondanks explosief blijft stijgen. Nog eens extra aangejaagd door de zich stormachtig ontwikkelende economie in China.

Het is dus alleen nog wachten op de crisis. Wat hou je daarna nog over? Een vat olie, waar geen 80 dollar voor wordt betaald zoals nu, maar minimaal het viervoudige. Het doem-scenario dat zich dan ontrolt zal voornamelijk gaan over tekorten aan alles – ja, ook aan voedsel – en dus over ‘overleven’. Geen continent zal zich er aan kunnen onttrekken.

Milieu-pessimisme van een groene sandaal? Nee, niets is minder waar. Peak-Oil betreft onderbouwde voorspellingen van mensen die gerespecteerd zijn in de wereld van wetenschap, economie, en financiële markten. En juist deze afzenders van de vervelende boodschap dragen zo bij aan een impact, die het CO2-probleem doet verbleken.

Met een positieve instelling en de gedachte, dat de kwestie zich wel zal laten oplossen door onbekende reserves, vervangende brandstoffen en de techniek, redden we het niet meer. Daarvoor is het al lang te laat. Bovendien is er geen regering die in staat is onze consumptie – motorboot of zeilboot, maakt niet uit, we verslurpen het met ze allen – te beperken. Dwingt de economie niet tot groei en consumeren? Het is een kwestie van enkele maanden tot een paar jaar, voordat we het zullen voelen.

Een pleidooi om uw brandstofconsumptie te beperken? Dat had u gedacht! ‘Niks ‘stop de pompen‘. We kunnen gewoon doorgaan met motoren. Want of we in Nederland nu wel of niet met steeds meer mensen, steeds meer mineralen verbranden, maakt maar weinig meer uit voor het moment van de crisis. Hoogstens een paar dagen. Er is wereldwijd immers geen houden meer aan…

‘Peak Oil’. U zou zich het moment dat u voor het eerst van ‘Peak Oil’ hoorde, misschien wel eens kunnen gaan herinneren. Dan zullen we met heimwee terugdenken aan die mooie tijden van het vertrouwd stampende dieseltje (onze reddende engel), ronkende duo-motoren en blèrende outboards. Aan de tijden dat ‘ongelimiteerd varen op de motor’ – net als ‘t geluk – nog heel gewoon was…

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink