Slim mens, minister Verburg die ‘onder druk van Europa’ de vaarbelasting alvast zelf maar even uit de ijskast heeft gehaald. Ze was heel blij met het positieve advies van de commissie Gabor, maar “zocht naar draagvlak”. Daarvoor dacht de commissie op voorhand onze belangenorganisaties wel te kunnen gebruiken. Met een dikke Blauwfonds-worst. In het plan mochten die organisaties dan meebeslissen over de bestedingen van dat Blauwfonds. Geniaal opgezette val. Beslissen over geld is namelijk altijd populair bij dit soort verenigingen. Want geld is macht. Komt het draagvlak vanzelf. En wat denk je? Ja hoor, de vertegenwoordigers van de watersport (‘onze vertegenwoordigers…’) hapten direct toe. Geen van de drie is echt meer tegen! Alle drie te bang om niet te mogen meeroeren in de pot met geld, mocht die er komen. Alleen zijn ze wel even hun leden vergeten…

Of het was ‘Nee, tenzij‘ (Watersportverbond) of Ja, mits…’‘ (ANWB). Laatst genoemde club (wat is het nu eigenlijk, een vereniging of een onderneming?) was vreemdgenoeg al voor het verschijnen van het rapport, drukdoende ‘een onderzoek naar dat draagvlak af te ronden’… Om een wit voetje te halen bij het ministerie, moeten ze daar gedacht hebben. Droef toch? De HISWA maakte het in dit opzicht ‘t bontst. Verslikte zich zowat in de kwestie toen directeur André Vink stoer meldde in het AD: “Watersporters zijn best te porren voor zo’n bijdrage. De Nederlandse pleziervaart is de laatste jaren ‘in de watten gelegd’. We kunnen als sector niet steeds de handen ophouden.” Was alleen even vergeten dat elke euro die de watersporter aan belasting kwijt is, niet meer in de kassa van z’n leden terecht komt. Vink danste zo wel heel nadrukkelijk naar de pijpen van de minister. Dit keer zelfs over de rug van z’n eigen leden. Die floten hem in een persbericht dan ook op pijnlijke wijze terug. Nog dezelfde dag was de vereniging opeens nog maar ‘gematigd positief, mits’… Toch niet te geloven?

Iedereen die in Nederland vaart betaalt al verborgen bijdragen, waar niet-bootbezitters geen weet van hebben. Zodra men een boot heeft liggen buiten de eigen woonplaats, betaalt men naast het havengeld al een verplichte toeristenbelasting in de gemeente van de jachthaven. In ons geval 28,50 euro per jaar, terwijl wij zelden of nooit in de haven slapen. Zodra wij in een andere haven slapen, betalen wij opnieuw havengeld en toeristenbelasting… Verder doen we ook nog even 130,00 euro als reinigings- en milieuheffing in het zakje. Een heel grote groep watersporters die op open water vaart, maakt niet of nauwelijks gebruik van bruggen en betonde vaarwegen. Het is niet duidelijk of deze toeristenbelastingen, milieuheffingen en extra havengelden ook onder de ‘lappendeken van de ANWB‘ vallen.

Niet-watersporters willen vaarbelasting graag met wegenbelasting vergelijken. Ten onrechte. Want er worden meer wegen gelegd voor autobezitters, dan er vaarwegen worden gegraven voor pleziervaarders. Wie met een bootje door een kanaal vaart, benut in beginsel slechts een secundaire nevenfunctie van dat kanaal. Dat ligt er met name voor de afwatering en voor de beroepsvaart (en zelfs die betaalt geen vaarwegbelasting…).

Dat onze huidige vertegenwoordigers met open ogen de fuik van het Blauwfonds inzwemmen (om er zo mogelijk zelf ook nog een graantje uit te kunnen meepikken), is ronduit teleurstellend. Het lijkt me ook een hele klus om in het jaar waarin gesproken wordt over recessie en juist belastenverlichting (en veel watersporters nog bezig zijn te bekijken hoe ze de verplichtgestelde vuilwatertank moeten inbouwen en betalen…), draagvlak te vinden voor een extra jaarlijkse 8,00 euro per vierkante meter. Mochten onze organisaties dit draagvlak onder hun leden wel uit de hoge hoed weten te toveren, dan zegt dit meer over het wezen van deze clubs, dan over het daadwerkelijk bestaan van dit draagvlak. Wie bedenkt ook eigenlijk dat we als sigaar uit eigen doos nog meer ‘leuke aanlegplekjes en recreatiebetonning‘ zouden willen? ‘t Is mooi zat, zo. En pleziervaarders die last hebben van ‘knooppunten in het vaarwegennet‘? Wat een onzin! Je vaart toch voor je plezier?

Wat je mist, is een branche- of consumentenorganisatie die een luid en duidelijk ‘nee’ aan de minister laat horen. In plaats van alle ‘Ja, mits-en‘ of ‘Nee, tenzij’s‘… Met ‘Nee, nu even niet’, zouden we verder komen. ‘t Is immers écht even genoeg na de verplichte witte diesel, toeristenbelastingen, kostbare gemeentelijke passantenhavens (toilet apart afrekenen…), milieuheffingen en vuilwatertanks. Het Watersportverbond, de ANWB en de HISWA-als brancheorganisatie hebben de plicht als eerste aan het belang van hun leden te denken. De huidige opstelling doet anders vermoeden.

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink