Het seizoen is met een mooie warme knal begonnen. Was uzelf, dan wel uw boot al vaarklaar? Of werd u overrompeld door deze zomer? Viel op dat de watertemperatuur van het ondiepe Markermeer in één klap steeg tot de zowat zomerse waarde van 19 graden. Met nog wel wat boten op de kant, werd er toch massaal gevaren.

Terwijl de Centrale Meldpost IJsselmeer het eerste deel van de Pinksterdagen nog stelselmatig elk uur meldde dat de “Bataviahaven in Lelystad gesloten was in verband met de Yacht Vision Boatshow” veranderde dit later in het algemene “in verband met een watersportevenement”. Ook dat viel op. Gratis marketing ‘middenin de doelgoep’ spontaan om zeep geholpen. Zouden de ambtenaren zelf in hun commerciële boodschap hebben ingegrepen, stroomden de klachten binnen, of was het gewoon toeval? Dat zou ik nu wel eens willen weten. Uit louter nieuwsgierigheid. Overigens wordt die Yacht Vision Boatshow deze week tot en met maandag gehouden.

Wat ik ook wel wil weten is, hoe het vaantje van m’n mooie elektronische windmeter is gebroken. Er moet daar hoog op de mast een dikke gevederde vriend op zijn gaan zitten, waardoor het kunststof steeltje is afgeknapt. Vreemd dat die dingen daar niet tegen bestand zijn. Nu kan ik het gelukkig nog wel af met de windex. Behalve dat het V’tje – u weet wat ik bedoel – een beetje meezwabbert, wijst de pijl nog feilloos de windrichting aan. Bovendien kun je in deze moderne tijd natuurlijk ook nog steeds in je zeil en op het water kijken om te zien uit welke hoek de wind waait. Heb je de elektronica mooi tuk!

Althans overdag. Meestal heeft de elektronica mij tuk. En eigenlijk nu ook weer. Want ‘s nachts op een schermpje zien uit welke hoek de wind waait, is natuurlijk wel riant. En ookal varen we zelden of nooit in ‘t donker, in mijn streven naar volmaaktheid ga ik toch weer op onderzoek uit wat het repareren van zo’n topunit nu kost. En daar heb je ‘t weer. Van hetzelfde instrument bestaat een generatie van voor 2004 en daarna… Zijn er ook nog twee verschillende reparatie-sets. Maar is zo’n set toereikend? Of hang ik voor een complete topunit van honderden euro’s? Dure vogel. En nog geen flauw idee wat de oplossing moet zijn.

Maar weet u wat? Voorlopig stellen we die reparatie dus maar even uit. Vallen we terug op het aloude en bij ons immens populaire ‘vroeger deden ze het ook zonder…’, waar overigens geen speld tussen te krijgen is. Schakelen we een prio’tje terug. Scheelt mooi geld, tijd en een tochtje naar boven in de mast. Ben ik al geen held in, moet u weten. Komt mooi uit. En mochten we toch in het donker verdagen, dan zien we dan wel weer.

Die windvaan gaat dus vallen onder het ‘lopend onderhoud’. Aan het begin van elk vaarseizoen denken wij alsof aan de naderende zomer zich permanent zal vestigen. Nemen wij ons allerhande onderhoudsmaatregelen voor, die wij een paar maanden later alweer uitstellen tot het volgend jaar. Omdat het seizoen er dan toch alweer voor de helft opzit… Zo zijn onze vallen al behoorlijk groen uitgeslagen en minder soepel. Maar ze doen het nog wel. Hoe lang gaat zo’n lijn nou mee bij recreatief gebruik? Vijf jaar of tien jaar? Niemand weet het mij te zeggen. We zullen ze volgend jaar vervangen. Of wassen… Ik hoop dat u dit herkent.

Er is meer werk aan de winkel. Want na zes jaar hebben we een kleine lekkage gevonden in onze afvoer. Incidenteel hadden we een heel klein beetje water in de bilge. Daarover hebben wij ons ook vanwege de kleine hoeveelheid nooit echt ongerust gemaakt. Wat bleek na deze winter? Een T-stukje met een barst net onder het gootsteentje. Het heeft er achteraf gezeten, sinds dat wij de boot nieuw hadden gekocht. Ja, inderdaad gloednieuw. Maar bij boten is dat geen garantie.

Dit jaar ook alweer een compleet raam eruit gepeuterd en er opnieuw ingezet. Het druppelde namelijk binnen. Toen het hemelwater direct na de aflevering al binnendrong, heeft de importeur het nog voor ons gedaan. Alle ramen er opnieuw ingezet. Kan gebeuren. Maar wel te zuinig geweest met kit. Dankzij het feit dat ik er toen bovenop ben gaan staan, kunnen we het zelf. Dit was nu ons derde eigen raam. Maar geen kwaad woord over onze boot, hoor. Want alle boten zijn hetzelfde en die van ons is geweldig. Ons lijstje ‘lopend onderhoud’ wisselt met de week. Wie vaart moet namelijk een beetje flexibel zijn in het stellen van prioriteiten. Want eigenlijk is er maar één echte prio: drijven!

Alles bij elkaar, zijn we nu ‘zomerklaar’. Er kan gevaren worden. Denken we… Want varen blijft voor iedereen een ‘doe-het-zelf’ avontuur met veel verrassingen. Never a dull moment. Daar doen we het voor. Ik wens u weer een groot improvisatievermogen, en mooie maanden!

Met vriendelijke groet,

Bert Kuijpers,
schipper van Nauticlink